Horus apollo
met dank aan ilja voor het mede vertalen van deze moeilijke tekst Inleiding :
citaat uit ( over de oude Egyptische denkwereld ) van Erik Hornung
Horapollo schrijft in de 5e eeuw na Chr.
Deze Griek schreef de Hieroglyphika waarvan gezegd kan worden dat hij bijna altijd correct was in zijn lezing en betekenis van de hiërogliefen tekens.
De schrijver geeft aan dat in de eerste Eeuwen na Chr. nog een exacte kennis was van de hiërogliefen maar men had de aandacht voor de klank waarde totaal vergeten.
De tekens werden totaal symbolisch bekeken.
Dit beïnvloede totaal de kunst in de middeleeuwen en de Renaissance vooral door de overwinning van het christendom.
In 1419 werd op het Griekse eiland Andros het manuscript van horapollo gevonden .
Nadat slechts enkele jaren daarvoor de Romeinse historicus Ammianus Marcellinus herontdekt was met zijn vertaling van de inscriptie van een Egyptische Obelisk.
Beide werken golden in de Renaissance als referentie werken en als bron voor het bedenken van nieuwe beeldtekens.
De illustrators van de in 1499 eerste gedrukte werk ontwierpen nieuwe hiërogliefen die niets meer met de Egyptische hadden te maken.
Gedurende de Renaissance werd een eenzijdige zuiver symbolisch gebruik als vanzelfsprekend gevonden en dat had tot gevolg dat vele op een dwaalspoor werden gebracht bij een poging een ontcijfering te maken, wat een totaal onbegrijpelijke vertaling voortbracht. Voorwoord door Nostradamus. Orus Apollo zoon van Osiris,koning van Egypte aan de Nijl.
Twee boeken geplaatst in kort regelige verzen.
Een werk van ongelofelijke en bewonderenswaardige geleerdheid en ouderdom. door michel nostradamus uit st.remy de Provenceopgedragen:Aan madame de Princes van Navarra .De wijze oude moeder aarde
Nadat zij door harmonie de geest van de mensheid heeft geraakt .
Worden de feiten door vooringenomenheid van de mens volkomen anders.
Door disharmonie wordt alles anders.
Daarom lijkt het mij zeker noodzakelijk om over dit diepe mysterie het een en ander op te schrijven.
Ook al gaat veel het menselijk verstand te boven.
En ik heb deze boeken niet voor niets vertaald
Maar voor degene die deze bestuderen.
Zij zullen het nut van deze geheimen leren kennen,en diens aantekening,eens opgeschreven,de waarheid onderkennen.
Zij zullen filologen zijn en in staat zijn enigszins zich te verwonderen hoe de natuur werkt zoals het betaamt en de feiten kennen die geen mens kan begrijpen.
Welke Epaphus zelf heeft geschreven en waar van elk heilig teken gevonden in Memphis .wiens overzicht zij eerst hadden moeten kennen
Aldus zou ik de reden en de oorzaak weten,
Waarom woedende olifanten hun poten niet bewegen en rustig werden toen zij schapen aanschouwde.
Doch bang waren toen zij in de kudde een biggetje zagen of zijn stem hoorde
En zij banger waren dan de mens die tot de dood veroordeeld werd.
Dan de wilde stier die zich over gaf toen die gebonden werd aan een dunne boom of tak.
Terwijl de machtige paarden ineen krimpen voor de zweep
Welke heeft kunnen ontsnappen aan de kaken van de wolf.
En gemakkelijk weg vlogen als een vogel.
Wanneer men het vlees heeft gegeten ( moet je van gehoord hebben ) van ieder dier wat ten prooi is gevallen aan de wolven ,wat lekker.
Krijg je ,als je de wol weghaalt,te doen met allerlei soorten vlooien en ongedierte.
Een paard zal zich spoedig slechter voelen als het loopt waar een wolf vaak passeert.
Het zou spoedig zwakker worden als of het doornen liep achtervolgd door een wolf.
Met deze list wetende dat hij die uit angst voor hem had gekregen zal hij doornen in de stal strooien.
Doch zelfs een mens geheel bijgelicht door gloeiwormen,
Zou gek worden en als water zo zwak en zijn stem zou verdwijnen als hij een wolf zou bespeuren.
In feite als een mens de wolf maar zou bespeuren,
Hij werd zo gek dat hij direct ten prooi valt.
Het verzwakt leeuwen en tergt hun woede als zij op bladeren van heilige eiken zouden lopen.
Zij vrezen de haan en als zij zijn gekraai horen, zullen zij van angst snel daar vandaan gaan.
En als, door zijn aard ( welke aard ik hierna zal samenvatten ),
De hyena toevallig verschijnt om ’s nachts binnen de grenzen van de schaduw van een hond te lopen
Van af welk ogenblik de omhoog kruipende maan zijn weg voortzet en plotseling in schoonheid opstijgt aan de hemel als of het een koord beklimt dat daar is opgehangen en als het een mens of hond slapend ziet,
zich uitrekt en het lichaam van de slaper laat huiveren en als het zijn dubbel grote schaduw ziet en de slaper verontrust door zijn grote toename en de mens woedend verscheurt, die eens heel was – nu uit zijn handen zal eten als uit een schaal, en als het zijn schaduw kortstondig ziet plotseling zal opstaan en vlug…. Verdwijnt.
Houdt maar met beide handen uw tong in orde en u zult welbespraakt zijn als Mercurius ( kwikzilver ) en veilig zijn voor honden en jagers van ieder soort, alsof zij puppies waren zo zacht als zijde.
Voordat ik verder ga, iets anders – omwikkel maar een rivierkreeft met gras ( eigenlijk moet ik polypodes quercus zeggen ) en al zijn poten en schalen zullen afvallen.
De kleine vleermuis dat zijn nest in steen bouwt, zal sterven van schrik als het klimop ruikt.
Gieren zullen sterven als zij zalf zullen ruiken en slangen, als zij wie dan ook helemaal aanraken of u dekt ze toe met bladeren van de eik, dan zal de nachtwind krachtig door de essen raast.
Een slang, door een ooievaar opgepikt, omhoog gebracht en neergevallen, zal niet meer gaan tot het sterft.
En als de gewone adder eens is geslagen met een stok en ziet dat het daardoor in de val zit en dan weer in al zijn kracht hersteld en als vervolgens de vrouw met man en macht slaat door met wat voor haagtak die er is, zult u zien dat zij rechtstreeks naar de hemel vliegt.
Ook de schildpad wordt ziek als het zou proeven van het vlees van de slang en haastig rondkijkt voor majoraan (marjolein) en met de hulp van dit kruid zijn gezondheid, vreugde en weerstand verkrijgt.
Zij zeggen dat ook de ooievaar zijn nest beschermt met plataanbladeren om insecten weg te houden, terwijl zwaluwen hun nesten insmeren met modder uit vrees dat andere vogels hen ooit zullen aanvallen
En de ring of houtduif legt laurier in zijn nest en vindt dat goed, terwijl de roofzuchtige boomvalken wilde sla in hun nesten proberen te leggen.
Een insect beschermt zijn jong met haagbladeren, terwijl de kraai rond zijn kraaitjes pure wol weeft.
De hopvogel gaat zich vestigen en eet soms vreemde vogels met veren en al.
Wat de roek betreft, die eet graag verbena en leeuweriken alle soorten gras en tarwe.
En ieder nest dat gemaakt is met zo een kruid is een uitstekende remedie tegen koliek.
Andere grote zaken, die ik laatdunkend citeer – De patrijs die dolgraag door uien rondwaart, de lijster op mirte, reigers ook op rivierkreeftjes en de adelaar met zijn zeewier, zoals is gepast.
Veel andere dingen die de wijze oude natuur heeft veroorzaakt, zullen wij zien in wat de Egyptenaren ons na lieten.
‘God’ en zijn wereld, zijn zeeën en zijn Aarde beneden, wilde en tamme beesten zien zij ook getoond.
Andere geweldige zaken zal ik citeren – Zee, bos, velden en plaatsen die behagen scheppen. Einde deel een
deel twee
Het Eerste Boek van Horus Apollo van Egypte en de Nijl
Hoe zij een huwelijk omschrijven
Als zij een huwelijk wilden beschrijven, wanneer het zou gaan eindigen en wanneer het zou gaan beginnen en hoe de fundamentele natuur der mensen zou moeten worden weergegeven,
moesten zij zorgvuldig en kunstzinnig schilderen en beeldden daar twee kraaien of roeken ( maakt niet uit ) uit, om het tweeslachtige wezen, dat eens was gescheiden, voor te stellen als de samensmelting van Mars en Venus, zoals hierboven werd beschreven. ( voor ‘tweeslachtig’ vergelijk II.45 ).
Hoe zij Vulcanus schilderden.
Om ons Vulcanus duidelijk te laten begrijpen lieten zij en scarabee en een gier aan de kant meerijden, die staan voor de verborgen verheven Minerva en voor de enige bron en herkomst van de liefde.
Door haar houden de werelden vol door dik en dun, zonder de noodzaak van mannen van ieder soort.
Aldus ontdekten wij de gier voor Minerva, want beide ‘goden’ zijn, zoals de overlevering schrijft nogal verschillend van alle anderen in hun soort, omdat zij beiden waarlijk hermafrodieten zijn.
Hoe zij een enige zoon aanduiden.
Toen zij nu een enige zoon wensten te laten zien, of een vader, generatie of geslacht, of een menselijke man in een speciale gedaante te maken, bracht hen ertoe om in volkomen volmaaktheid een scarabee te schilderen door hun grote vindingrijkheid.
Omdat de enige zoon is verkregen zonder vrouw, zoals het zijn lot is en wanneer het mannetje het plezier doet zijn jong te maken, zoekt hij de mest van een os, die hij, als hij die heeft, tot een rollende bal mest maakt.
Hoe de scarabee zijn bal maakt.
Gelijk de hemel maakt hij het gebogen en rond, zichzelf ondersteunend door elke achterpoot,
rolt hij het in oostelijke richting voor hem uit over de grond, gebruikmakend van de dageraad om het te infecteren, totdat het bijna helemaal aan de rand is om de bolvorm van de Aarde te bereiken.
Want vanuit het oosten bereikt de zon het westen om dan weer terug te keren naar het oosten. De sterren bewegen en rijzen nogal verschillend, periodiek van het westen naar het oosten terugkerend.
( de laatste twee regels zijn nogal genereus vertaald, Nostradamus laat na erop te wijzen dat hij ( blijkbaar ) spreekt over de manier waarop de sterren aan mij verschijnen van nacht tot nacht, niet de manier waarop zij bewegen gedurende één enkele nacht!)
Wat de scarabee met zijn bal doet
Dan gaat de scarabee naderhand zijn bal in zijn geheel begraven gedurende achtentwintig dagen.
Hij vormt en modelleert het niet langer rond, maar omwikkelt het naast de mesthoop en gedurende de vele dagen dat de maan rijpt, draait hij het ding herhaaldelijk in het rond.
En gedurende dit heeft het nutteloze beest succes, want hij brengt nu van zijn soort anderen voort.
Hij opent zijn bal, gooit het in het water, denkend dat dit tot een grote conjunctie leidt tussen de maan en de zon, of dat het behoort…..
( Excuses voor deze vrijpostige vertaling, want in feite gaat Nostradamus verder met zijn veel complexere en respectabele rijmsysteem dat niet te vertalen is.. )
Waarom de scarabee de voortplanting aanduidde als vader en moeder van de totaliteit van de wereld en zijn voortplanting.
Als de bal wordt geopend in de rivier brengt het vele generaties scarabee’s voort en dat is waarom de vader, die de schenker is er de oorzaak van is waarom het daar is geopend.
Want de jonge scarabee dankt zijn geboorte aan hem, de vader, net als de Aarde en andere Aarde verwekt van aardse vorm, bijna als een man die geen kennis heeft van het vrouwelijke lichaam, terwijl zijn wezen aan het veranderen is.
( Het wordt erger! Ik zal nu een paar verzen overslaan om te besluiten met een paar verspreide verzen die in rechtstreekse relevantie lijken te zijn met de bewoordingen uit de Voorspellingen…)
Over Heliopolis en de tweede soort ( van de scarabee )
Binnen de Stad van de Zon* bevindt zich een beeld, die de ‘god’ afbeeldt als kat met dertig tenen.
Een werk welke de scarabee, zoals betaamt, duidelijk laat zien hoe iedere maand volle dertig dagen heeft als de enorme zon, zoals iedereen weet, zijn koers om zijn rondcirkelend spoor aflegt.
Het tweede beeld heeft twee horens boven zijn oog, alsof het een stier is die aan de Maan is toegewijd, want door de opklimmende stier aan de hemel kroonde Egypte zich spoedig met de maanschijf.
( * In vergelijk met 1.8: kon Nostradamus toen echt Heliopolis bedoeld hebben met zijn “Zonnestad” in dit vers? Persoonlijk vermoed ik dat hij Lyon bedoelde met de duidelijke zonnesymboliek van de naam. )
En uiteindelijk zijn eigen laatste vers:
Hoe zij naar de ‘goden’ van de onderwereld verwijzen, welke zij “manes D.M.” noemden.
Wanneer zij wensten hun machtige ‘goden’ hels aan te duiden, hadden zij de gewoonte een ogen- en vormloos gezicht te schilderen en op zijn buitenkant twee gelijke verspreidde ogen, zoals boeken bekend maken.
Door de twee ogen laten zij met een vreemde wijsheid zien hoe de ‘goden’ het document hadden bedoeld en door het ogenloze gezicht een doorgang verkreeg zoals zij graveerde op testamenten die zijn gezien.
( In vergelijking met VIII.66. Alle Romeinse grafstenen die rond de stad Glanum waren opgegraven, net ten zuiden van Nostradamus geboortestad St. Remy, droegen ( temidden van andere dingen) de inscriptie “D.M.”, zoals op zijn eigen grafsteen.
De eerste kan men tot op vandaag nog steeds zien in het plaatselijke Musée des Alpilles ( Place Favier).
In het latijn stond het blijkbar voor “Ditis manibus” of “In de handen van Pluto ( heerser van de onderwereld)” – hoewel in de latere Christelijke context “D. ( O ) M”. staat voor “Dei ( Omnipotentis ) Manibus” of “In de handen van de ( almachtige ) ‘God’ “.
VIII.66 verwijst dus blijkbaar naar de ontdekking van een oude ( antieke ) graftombe. )
|
Horus apollo 